FANDOM


"Widziałem śmierć Toa, który uratował mi życie. Widziałem śmierć Toa, który nadał temu życiu kierunek. Widziałem śmierć Toa, która zmieniła moje życie w inny sposób niż by tego chciała. Śmierć zawsze była i będzie w pobliżu. W tłumie za mną, może za rogiem. Kiedyś się na nią natknę i bezczelnie spojrzę jej w oczy. I obym miał wtedy pewność, że nie mam czego żałować, a moja broń jest ostra."

Navu
Matoranin
NavuMatoran
Imię Navu
Maska Calix (w formie Kiril)
Broń/Narzędzia Miecz, dwa pistolety
Żywioł Grawitacja
Organizacja Nieznana
Praca\Zadania Nieznane

Toa

Navu 3.0 - 5

Maska Kiril
Broń Obrońca Matoran
Organizacja Toa Discor (rozwiązana), obecnie brak
Praca\Zadania Najemnik, łowca nagród
Status Żyje
Miejsce pobytu Różne
Wymowa Na-wu


Navu jest Toa Grawitacji i łowcą nagród z Północnego Kontynentu. 

BiografiaEdytuj

MatoranEdytuj

Navu jako Matoran krył się na Xii, niewiele wiemy o jego działalności z tego okresu. Pewnego dnia, gdy wracał z pracy zaatakował go Kuma-Nui. Obronił go zupełnie nieznany Toa Kamienia, poświęcając swoje życie. W ostatnim tchnieniu stworzył Kamień Toa i dał go Navu, wraz ze swoim sztyletem. Tak Navu stał się Toa.

ToaEdytuj

Navu niedługo po zostaniu Toa przybył na Północny Kontynent, gdzie szkolił go Braas. Po śmierci Toa Ognia z ręki Vaigara, Navu poprzysiągł zemstę. Po kilku tygodniach bezskutecznych poszukiwań dołączył do Toa Discor. Oprócz niego w skład drużyny wchodzili Daaca, Sentin, Krios, Magnar i Valion. Drużyna była pełna napięć i kłótni, głównie między Valionem i Navu. Po części było to powodowane miłością do Daaci. Obaj się w niej zakochali, jednak ona wybrała Navu. Pewnego razu Toa walczyli z Rahi-Nui. Daaca zginęła w walce, co doprowadziło do rozpadu drużyny. Navu, pełen rozpaczy i gniewu, obwinił za to ich dowódcę. Wywiązała się między nimi walka. Valion w gniewie wyprowadził atak Plazmy, który stopił pancerz Navu. Toa Grawitacji omal wtedy nie zginął. Sentin i Magnar włączyli się do walki, Toa Dźwięku obezwładnił, a Toa Magnetyzmu rozbroił obu. Krios zajął się rannym Navu. Po tej walce Toa rozeszli się.

Łowca nagródEdytuj

Po walce Navu z Valionem drużyna się rozpadła. Toa został łowcą nagród. Stał się nim w pewnym stopniu przez przypadek. Miał wiele zleceń, wyróżnić trzeba jednak:

  • Pierwsza misja jako łowca nagród, zastraszenie kilku dłużników na Północnym Kontynencie,
  • Polowanie na Rijana,
  • Zabójstwo Ressama, przywódcy gangu z Zakazu (przy okazji poznał Sequara, Carliasa i Isarta),
  • Wykradnięcie planów nowych Rahkshi z Destralu (w duecie z Astarem),
  • Eskorta towaru na Stelt (nieciekawy koniec),
  • Śledztwo na Metru Nui, razem z KarhenemGrellenem,
  • Wspólna misja z Lennoxem na Nynrah,
  • Odbicie Turagi Altaira w parze z Shantem.

Krucjata przeciwko Zakonowi CalignisEdytuj

Poniższa część historii Navu zostanie poddana radykalnemu uaktualnieniu. Kiedyś. Podczas tymczasowego pobytu na Południowym Kontynencie Navu trafił na Moriora, członka Zakonu Calignis. Z historią organizacji zapoznał go Ignitar, Turaga z pobliskiej wioski. Na dłuższą metę działania Zakonu nie przypadły mu do gustu, wraz z Ronakanem ruszył na misję zniszczenia przyczółków Zakonu na Południowym Kontynencie. Udało się zrujnować niewielką lokalną bazę organizacji, ukracając chwilowo ich działania w okolicy. Navu starł się jeszcze z Moriorem, właściwie przegrał walkę. Uratował go Obrońca Matoran, który swoim niebieskim płomieniem zabił Xenos. Łowca nagród wrócił więc na Stelt, sądząc że tu jego przygoda z Zakonem Calignis się kończy. Nic bardziej mylnego. W trakcie podróży powrotnej miał okazję porozmawiać w wizji z Magnusem, twórcą Xenos. Dowiedział się wtedy, że stworzył go Artahka. Niedługo po powrocie, Navu musiał stawić czoła poszukującemu go Matrosowi - innemu Xenos. Poradził sobie z przeciwnikiem, ale ten użył na nim swojej Kanohi Avsy, zarażając go Cieniem. Toa otrzymał więc drugi żywioł, nad którym nie miał żadnej kontroli. Jego ciało pod wpływem mroku przechodziło drastyczną transformację - pancerz zmieniał swój kolor na czerń i szkarłat, a sam Navu otrzymywał skrzydła i kosę zamiast miecza. Bez kontroli nad przypadkowymi transformacjami, najemnik musiał powrócić na Południowy Kontynent, do przyjaciół którzy mogliby mu pomóc. Nie zawiódł się - Florex skierował go do Khaara, zaprzyjaźnionego Toa Żelaza również zarażonego Cieniem. On własnie nauczył Navu panowania nad drugim żywiołem i używania go w walce. Tymczasem Mortis, przywódca Zakonu, przywrócił przy pomocy mocy Magnusa do życia Moriora i Matrosa - w walce z trzema Xenos Toa nie mieli szans. Uratowało ich nagłe pojawienie się Navu z alternatywnego wszechświata, które rozproszyło wrogów. Z nową umiejętnością w arsenale i nowym, potężnym sojusznikiem, Navu wyruszył z kompanami na Calignis, siedzibę Zakonu, by zakończyć sprawę. Na Calignis walczyli najpierw z armią sztucznych Toa, potem z Synami Śmierci. Zostali mimowolnymi świadkami rytuału uwalniającego Magnusa - pana Xenos, Wielką Istotę. W długiej walce ginie alternatywny Navu, przed śmiercią wyjawia jednak, kto jest obiecanym Wybrańcem zdolnym pokonać Magnusa. Okazuje się, że jest nim Valion, co dla Navu jest gorzkim ciosem. Przed śmiercią z rąk Magnusa drużynę ratuje Artahka, który teleportuje wszystkich do domów. Navu trafia więc na Artahkę, wyspę-raj. Od swojego "ojca" otrzymuje misję odnalezienia Wybrańca. Navu wyrusza więc po raz kolejny i werbuje do pomocy kilku dawnych przyjaciół - Shanta i Astara - a także bierze pod swoje skrzydła Ventusa, ucznia Magnara. Przez przypadek trafia też na Scream'a, byłego Mrocznego Łowcę i swojego starego znajomego. W takim składzie Toa spotykają się z Valionem, który przez ten czas przeszedł mutację Jadem Hordika - zamieniony w pół-Toa, pół-Rahi, Valion nie chce się do nich przyłączyć.

Cechy i umiejętnościEdytuj

Nieustanne wzloty i upadki zmieniały nastawienie Navu do życia: gdy stał się Toa, postanowił postępować według Kodeksu Toa, a znajomość z Braasem jeszcze bardziej ten cel pogłębiła. Po jego śmierci, Navu załamał się i zaczął zastanawiać nad sensem Kodeksu i bycia Toa. Odzyskał poczucie obowiązku dołączywszy do Toa Discor, po czym stracił je wskutek śmierci Daaci. Gdy został łowcą nagród, przestał się w jakikolwiek sposób przejmować Kodeksem - szybko zaczęło mu zależeć tylko na pieniądzach i adrenalinie oraz zyskał pewną tendencję do zemst. Stał się wtedy bardzo skryty w sobie. Jego sposób myślenia zmienił się podczas krucjaty przeciwko Zakonowi Calignis i Magnusowi - Navu postanowił za wszelką cenę zniszczyć Xenos, a pomagało mu w tym wielu nowych i starych przyjaciół. Odkrył wtedy w sobie dużą łatwość do nawiązywania nowych znajomości oraz wróciło dawne poczucie obowiązku i celu. Toa Grawitacji ujawnił wtedy również swoje zdolności przywódcze, mimo tego że tyle lat był zupełnie samowystarczalny. Choć nie jest to wyjątkowo przydatna dla niego umiejętność, Navu jest także utalentowanym taktykiem.

Ciężko jest jednoznacznie określić jego cechy charakteru - te zmieniały się razem z jego nastawieniem do życia. Na początku był bardzo otwarty i łatwo nawiązywał kontakt z innymi. Po śmierci ważnych dla niego osób stracił szacunek do Kodeksu i rzeczy które Toa sobą reprezentują. Zamknął się w sobie i stał się bezwzględnym zabójcą (o ironio, podobnym do tych którzy zabili jego mistrza). Prowadząc swoją krucjatę przeciwko Xenos wrócił do dawnych wartości i na powrót stał się przyjaznym i dumnym "obrońcą Matoran".

Navu jest średnio gadatliwy, stara się nie wypowiadać na tematy których nie zna. Zazwyczaj jego wypowiedziom towarzyszy kpiący błysk w oku, czasami rzuci jakąś dobitną ripostę. Lubi porządek, jest względnie zorganizowany. W rozmowach często sarkastyczny i bezczelny, w walce nieubłagany i bezlitosny. Toa Grawitacji jest dosyć opanowany i w trudnej sytuacji potrafi zachować zimną krew. Wierzy, że szczęście sprzyja lepszym, jednocześnie będąc ogromnym szczęściarzem. Jego hobby (naturalnie oprócz adrenaliny i dobrej szermierki) jest kolekcjonowanie broni, przez co jego zbrojownia wygląda dość imponująco.

Pod kierunkiem swojego mentora Navu uczył się walki wieloma rodzajami broni białej, ale szczególnie, podobnie jak Braas, upodobał sobie broń sieczną - miecz długi (tzw. półtorak) i średniej długości sztylet. Nauczył się podstaw używania broni palnej i miotającej, ale korzystał z nich bardzo rzadko (co nie przeszkadza mu w ich kolekcjonowaniu). Nie ma większych problemów z walką bez broni, przez pewien czas trenował ją z Magnarem (o jego stylu walki więcej w następnej sekcji).

Styl walkiEdytuj

Wieloletnie i mordercze treningi pozwoliły Navu na wypracowanie swojego własnego, unikalnego stylu walki umiejętnie łączącego akrobatyczną szermierkę z brutalną siłą i dużą szybkością (wzorowany nieco na stylu walki Ezio Auditore da Firenze). Z reguły w walce stawia na miecz długi, sztyletu używa awaryjnie lub do bardziej skomplikowanych kontr. Toa stosunkowo szybko opanował swój żywioł i obecnie używa go również podczas walki, a najczęściej do obrony. Potrafi całkiem zręcznie walczyć nawet pozbawiony broni, nie stroni wtedy od nieczystych i bardzo brutalnych ciosów. 

Co ciekawe, Navu nigdy nie wpadł w szał w którym bezmyślnie ruszył na wroga. Jego zamiennik ujawnia się tylko w pewnych sytuacjach (jedną z nich była śmierć Daaci) i polega na szybkich i wysoce ryzykownych (co najczęściej jest rekompensowane w skuteczności) atakach. Każdy ruch jest wtedy zupełnie instynktowny.

Broń i wyposażenieEdytuj

MatoraninEdytuj

Jako Matoranin, Navu używał dwóch pistoletów S-33 i krótkiego miecza. Nosił wtedy Kanohi Calix wykutą w formie Kiril.

ToaEdytuj

Po transformacji w Toa, krótki matorańskie ostrze Navu zmieniło się w prosty jednoręczny miecz. Toa używał tej broni bardzo krótko, ale możliwe że nadal ma ją gdzieś w swojej zbrojowni. Kolejną bronią używaną przez Navu była Milcząca Śmierć, należąca wcześniej do Screama, Mrocznego Łowcy (ten później w bliżej nieznanych okolicznościach odzyskał ostrze). Swoją następną broń otrzymał od Braasa na Północnym Kontynencie - miecz długi nazwany Błysk i sztylet Grom towarzyszyły Toa już zawsze. Navu używał Błyska przez bardzo długi czas - od tragicznej śmierci jego mentora do przemiany miecza pod wpływem mocy Artahki. Obrońca Matoran, bo tak nazywał się odrodzony Błysk, różnił się głównie lekką osłoną na nieco wydłużonej rękojeści i groźniejszą głowicą.

Oprócz podstawowego wyposażenia, Navu bardzo lubi noże do rzucania, podczas swoich misji często używał bandoliera z nimi.

Jeśli chodzi o zbroje, Navu woli lekki, praktyczny pancerz od ciężkich, grubych płyt. Nosi niezbyt wyróżniającą się zbroję, o którą bardzo dba - jak zresztą o każdy element swego uzbrojenia.

CytatyEdytuj

"Kodeks Toa jest dla Toa. Przestałem nim być lata temu."
— Navu do Varyi, Navu: Łowca

AutorEdytuj

Kani--Nui

PojawieniaEdytuj

TriviaEdytuj

  • Navu tak naprawdę początkowo miał być Matoraninem Roślinności.
  • Imię Navu pochodzi od Navusa Szydercy, postaci z serii Gormiti. Samej zmiany dokonał Akuumo.
  • Navu jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci na Fanclubie.
  • Navu walczył z Etą w Turnieju FB. Wygrał.
  • 23.01.12 powstało niekanoniczne zdjęcie Navu w masce z flimu "V jak Vendetta". Był to wyraz solidarności z grupą Anonymous. Trzy dni widniało w tym artykule jako zdjęcie w szablonie, dziś możecie je zobaczyć w Galeria:Navu w sekcji Inne.
  • Przez pewien czas istniała koncepcja by Navu był Toa Magnetyzmu, ze względu na większą skuteczność tego żywiołu, ale ostatecznie okazało się, że Magnetyzm był zbyt skuteczny - praktycznie niemal każdego wroga mógłby pokonać żywiołem.
  • Wiele cech i przygód Navu zmieniało się wielokrotnie, głównie pod wpływem innych postaci z książek, filmów i gier komputerowych - do najbardziej wpływowych postaci można zaliczyć Jango Fetta z serii Star Wars, Ezia Auditore z Assassin's Creed i Koniasza z książek Miroslava Zambocha, oprócz tego znalazły się również drobiazgi z Geralta z Rivii z uniwersum Wiedźmina. 

ThemeEdytuj

Five Finger Death Punch - Lift Me Up

Disturbed - Warrior

Papa Roach - Do or Die

Papa Roach - Stop Looking Start Seeing

Informacje o MoCuEdytuj

MatoraninEdytuj

Navu jako Matoranin liczy 42 części (doliczając dwa pistolety liczące 7 części każdy i miecz złożony z 3 części). Został zbudowany w drugiej połowie 2010 r.

Toa (wersja 1.0)Edytuj

Pierwszy MoC Navu jako Toa powstał w pierwszej połowie 2010 r. i był pierwszą wersją Navu. Chwilowo nieznana jest jego liczba części, ale te dane niedługo zostaną odnalezione. Obecnie niekanoniczny.

Toa (wersja 2.0)Edytuj

Nowy MoC Navu został zbudowany w pierwszej połowie 2011 r (wersja Toa Cienia w drugiej połowie). Główną zmianą była separacja MoCa Toa Grawitacji i MoCa Toa Cienia (w oryginale Toa Cienia był tylko przeróbką). Wersja 2.0 Navu jako Toa Grawitacji liczy 55 części (wliczając zamienny miecz), a jako Toa Cienia 54 części. Obecnie lekko ulepszona wersja (patrz niżej).

Toa (wersja 2.1)Edytuj

Navu w najnowszej wersji nie zmienił się aż tak bardzo jak między wersjami 1.0 a 2.0. Największe zmiany dotyczą uzbrojenia - Błysk i Obrońcę Matoran mogę nareszcie z dumą nazwać mieczem. Oprócz tego razem z bronią zmieniło się jej założenie - Navu dostał lepszą pochwę na miecz (nadal na plecach, ale wygląda trochę naturalniej) i sztylet faktycznie jest przy udzie, nie przy biodrze. Jeśli chodzi o samego Navu, jedyną zmianą są przedramiona - krótsze i bardziej proporcjonalne do postaci.

Toa (wersja 3.0)Edytuj

Najnowszy i najlepszy jak dotąd MoC Navu jest moim pierwszym bohaterem z tułowiem własnego pomysłu, a także pierwszym moim MoCiem ze Światełkiem Sercowym (z lewej strony pod napierśnikiem). Uzbrojenie i kończyny nie zmieniły się. Podczas Gali FB 2013 został wybrany najlepszym średnim MOCiem tego roku.

Zobacz teżEdytuj

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.